Η Ελένη Μεμετζή, επέστρεψε στο ΔΑΠΠΟΣ, γήπεδο που για 30 μήνες έζησε και έγραψε τη δική της ιστορία. Η εμβληματική μορφή του ελληνικού γυναικείου βόλεϊ ξετυλίγει στο www.volleyball.gr το δικό της κουβάρι αναμνήσεων.«Μόλις μπήκα στο γήπεδο μου ήρθαν στο μυαλό όλα αυτά που είχαμε ζήσει τα 2 ½ χρόνια που ήμουνα στην ομάδα. Αισθάνθηκα πραγματικά σαν να μπαίνω στο σπίτι μου. Συγκινήθηκα πάρα πολύ βλέποντας τους ανθρώπους της διοίκησης που μαζί είχαμε ξεκινήσει αυτή την προσπάθεια. Εγώ κρατάω τις καλύτερες αναμνήσεις από την πορεία μου στον πάγκο του ΑΟ Θήρας. Δεν μπορώ να ξεχάσω αυτή την πορεία, όπως δεν μπορώ να ξεχάσω την πορεία μου ως αθλήτρια των Βριλησσίων» λέει η πρώην τεχνικός του ΑΟ Θήρας και συνεχίζει. «Ο ΑΟ Θήρας ήταν και είναι η οικογένεια μου. Θεωρώ κομμάτι μου, την ομάδα. Δεν είναι εύκολο να αφήνεις πίσω σου τόσο ευτυχισμένες στιγμές που ζήσαμε. Από το τοπικό, στην Α2 και από κει στην μεγάλη κατηγορία. Οι καλές στιγμές θα με συντροφεύουν πάντα. Θυμάμαι 1000 άτομα στο κλειστό να πανηγυρίζουν την άνοδο και συγκινούμαι».
Η συνταγή επιτυχίας του ΑΟ Θήρας δεν είναι απλή. Η Μεμετζή την έζησε και την ξέρει από πρώτο χέρι. «Οι διοικούντες την ομάδα την αγαπούν πάρα πολύ. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ΑΟ Θήρας είναι μια από τις πιο οργανωμένες ομάδες στην Ελλάδα σε όλα τα σπορ. Υπάρχουν χορηγοί, το νησί ενδιαφέρεται για την ομάδα και νομίζω ότι στα επόμενα χρόνια δικαιούται έναν τίτλο. Φέτος, λόγω Ολυμπιακού, νομίζω ότι δύσκολα θα έρθει τίτλος στην Σαντορίνη αλλά είμαι σίγουρη ότι τα επόμενα χρόνια θα έρθει η επιτυχία γιατί γίνεται συστηματική και οργανωμένη δουλειά».
Η γεννημένη στην Ορεστιάδα, αλλά εδώ και μια πενταετία Σαντορινιά, Ελένη Μεμετζή, λείπει από το βόλεϊ. «Από τη μέρα που σταμάτησα από τον ΑΟ Θήρας είναι αλήθεια ότι ήθελα κάποιο χρόνο να ξεκουραστώ. Μου λείπει όμως το βόλεϊ και θα ήθελα να ασχοληθώ και πάλι ενεργά» λέει η Μεμετζή που κάθε εβδομάδα βλέπει με χαρά τις …φίλες της να βραβεύουν τις καλύτερες της Volleyleague. «Θα ήθελα να συγχαρώ τον εμπνευστή της ιδέας και την ομοσπονδία για αυτή την κίνηση. Χάρηκα όταν είδα την Μαρία (Γκαραγκούνη), τη Ρούλα (Πραγκαλούδη) να βραβεύουν τις αθλήτριες. Μας δίνεται η ευκαιρία να ξαναπατήσουμε τάραφλεξ και αυτό είναι ότι πιο ωραίο».
Η θρυλική πασέρ-αρχηγός των Βριλησσίων και της Εθνικής ομάδας δεν μπορεί να μην έχει άποψη για την «γαλανόλευκη». «Βλέπω ότι υπάρχει μαγιά και μια καλή φουρνιά παικτριών. Πιστεύω ότι με δουλειά και μόνο μπορούν να κάνουν την υπέρβαση. Αρκεί να το πιστέψουν και να δουλέψουν…».
